Bir istasyonun kenarında başlayan şey Kayseri Tren Garı’na her gidişimde aynı koku karşılıyor beni. Soğuk metalin, eski duvarların ve biraz da beklemenin kokusu. İnsan bazı yerleri sevmese bile alışıyor. Ben burayı seviyor muyum emin değilim ama her seferinde burada bir şeyler hissediyorum. Özellikle o uzun, ince beton yolun adı aklıma düştüğünde: platform. Platform ne demek diye ilk kez kendime sorduğumda çok basit bir cevap beklemiştim. Bir yer, trenin durduğu nokta. Ama hayat bazen basit tanımları sevmiyor. O gün bunu anlamam için birinin gitmesi gerekiyordu. O sabah: beklemenin ağırlığı O sabah annemle birlikte istasyona gitmiştim. Sessizdi. Annem fazla konuşmazdı zaten, ama…
Yorum Bırak